گاهی که با دوستان به صحبت مینشینم معمولا آنها دلايل كافى و محكمى دارند كه به ديگران نشان دهند زندگى با آنها مهربان نبوده است.
من نمى خواهم درباره ى اينكه چقدر از مسئوليت گذشته به گردن خودمان است صحبت كنيم،
اجازه بده فرض را بر اين بگذاريم كه به تمامى حق دارى احساس بدبختى كنى، من اين را مى پذيرم،
اما بيا در اين باره صحبت كنيم آيا محروميت از فرخندگى و سعادت حق توست؟ آيا كافى نيست؟ آيا بايد اجازه دهيم باقى زندگى در اندوه آنچه كه نبايد مى شد و شد و آنچه كه بايد مى شد و نشد، سپرى شود؟ آيا مى خواهى براى آن كارى انجام دهى ؟ اگر اجازه دهى مى توانيم براى آن كارى انجام دهيم.
لازم نيست در انتظار رسيدن به سعادت بمانى. فايده اى ندارد بدنبال آن بگردى، اما بسادگى مى تواني آن را انتخاب كنى. سعادت و خوشبختی جای خاصی نیست ، زمان خاصی نیست ، و شرایط خاصی نیست. سعادت و خوشبختی فقط یک احساس است که با انتخاب تو شروع میشود.
آنچه كه در انتهاى هر راهي در انتظار شماست موفقيت يا شكست است. فرخندگى و سعادت پايان هيچ راهي نيست، آغاز است. آن مربوط به جايي است كه بودن خود را از آن آغاز مي كني.
بودن هر لحظه از جايى آغاز مي شود. از كجا؟ در هر لحظه از هرجا كه انتخاب مى كنى از همانجا آغاز مى شوى.
اين انتخاب بودن است. بالاترين سعادت آغاز كردن از عشق است، آن خويش بيكرانه.
شما براي فرخندگي به چيزي خارج از خود و زماني غير از اكنون نياز نداريد.
بیخود به دنبال روانشناس و یک نسخه ای که بپیچد و حال شما رو خوب کند نباشید. چنین نسخه ای نیست مگر اینکه شما انتخاب کنید.
خوشبختی و سعادت یک نقطه نیست که به آن برسید . احساسی است نسبت به همه آنچه که هم اکنون دارید. خوشبختی یک مسیر است ، یک روش است . ما آن را "مسیر آلفا" نامیده ایم . ممکن است دیگری بگوید راه معنوی شدن . دیگری بگوید مسیر خودسازی و ....
اگر از این مسیر لذت میبرید . در این مسیر قدم بزنید.
آنگاه مسير از خود هدف لذت بخش تر خواهد بود.
آنهایی که تجربه کوهپیمایی را دارند میدانند که اين لذت پيمايش مسير است كه بر سختي هاي راه غلبه مي كند، نه رسیدن به قله .
قله هیچ تفاوتی با این پایین ندارد. ، اگر از مسیر كوه نوردي لذت ببريد تا قله ادامه مي دهيد شانس ديگري وجود ندارد.
موضوعات پرستاری ، پزشکی و بهداشت جسمی و روانی, ورزش و سلامت معنوی اجتماعی